Dit is waarschijnlijk een herkenbaar beeld op de groep. Het is het einde van de middag. De treinbaan ligt half uit elkaar, een pop zonder kleren wordt uit het keukenkastje gehaald en ergens klinkt een beginnend meningsverschil over een rode auto. Je voelt het, de energie is op. Je pakt een boek en gaat zitten. Wat er dan gebeurt is niet iets magisch, het is iets dat voor kinderen heel gewoon is. Ze zien jou met een boek en zijn nieuwsgierig. Ze zoeken een plekje tegen je aan of ploffen op de grond, als ze maar kunnen zien wat er gaat gebeuren.

Nabijheid en veiligheid
Voorlezen is altijd iets dat je samen doet, op schoot of in de leeshoek op de grond. Kinderen genieten van je nabijheid en je stem. Voorlezen begint bij samen zijn. Samen een boekje lezen, op schoot of in de leeshoek op de grond. Je nabijheid en je stem zorgen voor een gevoel van veiligheid. Denk maar aan een dreumes die moeite heeft met afscheid nemen en verdrietig is. Vaak wordt er dan gekozen om even samen in een boekje te kijken. Deze dreumes zie je ontspannen wanneer je hem op schoot neemt en zacht begint te praten bij een boekje. Je benoemt wat je ziet en reageert op zijn signalen. De dreumes voelt zich gezien en veilig.

Herhaling
Het is niet alleen gezien worden, het knusse moment dat veiligheid biedt. Het gaat ook over herhaling, over routines. Voorleesmomenten zijn vaak een onderdeel van het dagritme.